Maria

 

De nacht van haar eerste geboorte was

Koud geweest. In de jaren erna echter

Vergat ze het helemaal:

De vorst in de krakende balken en de rokende haard

En de verstikkende nageboorte tegen de ochtend.

Vooral echter vergat ze de bittere ervaring

Van de schaamte, niet alleen te kunnen zijn,

Iets wat typisch is voor de arme.

Hoofdzakelijk daardoor werd het

In latere jaren een feest, met alles

Erop en eraan.

Het onbehouwen geklets van de herders verstomde.

De geschiedenis maakte er later koningen van.

De snijdend koude wind

Werd tot gezang van engelen.

Ja: van het gat in het dak, waardoor de vorst binnenkwam,

Bleef alleen de ster over, die naar binnen keek.

En dat kwam allemaal

Door het gezicht van haar zoon, die vederlicht was,

van zingen hield,

armen tot zich liet komen

en er een gewoonte van maakte met koningen om te gaan

en ’s nachts een ster boven zich te zien flonkeren.

 

Bertold Brecht

 

Ga naar het archief met alle 'Impulsen'