ZALIGE PETRUS DONDERS (1809-1887)

 

In een primitief huisje aan de rand van Tilburg werd Peerke Donders geboren, zoon van een arme huiswever. Al jong verlangde Peerke priester te worden, maar als twaalfjarige moest hij zijn vader helpen achter het weefgetouw. Hij werd overal afgewezen en tegengewerkt om een opleiding te volgen. Hij zou over te weinig talenten beschikken en bovendien had hij een zwakke gezondheid. Toch doorliep hij het seminarie met goede cijfers en bleek een goede aanleg te hebben tot preken. Toen hij hoorde over het priestertekort in Suriname meldde hij zich bij de bisschop.

In 1842 werd hij in Paramaribo met uitbundigheid ontvangen door de arme bevolking. Aldaar werd hij benoemd tot kapelaan en leerde de taal (Sranan). Hem werd de melaatsenkolonie Batavia toegewezen, een verlaten plantage. De armoedigste slavenhutten werden door hem bezocht, alles wat hij bezat ging naar de armen en zelf leefde hij in zijn bouwvallige pastorie in de grootste armoede. Dagelijks trok hij rond om de zieken te verzorgen en bemoedigen, stervenden op hun dood voor te bereiden en doden te begraven. Kracht vond Petrus Donders in een geest van boete en gebed.

In 1865 werd de Surinaamse missie toevertrouwd aan de redemptoristen en Peerke trad in bij de congregatie. Op 73-jarige leeftijd werd hij teruggeroepen naar Paramaribo. Toen genoot hij voor het eerst van het gemeenschapsleven in een klooster. Al drie jaar later werd hij teruggeplaatst in Batavia. Opnieuw was hij de hele dag in de weer en bezocht plantages en indianendorpen. Maar hij liep reeds met de dood in de schoenen en stierf niet lang daarna.

Pater Petrus Donders werd in 1982 zalig verklaard.




Het graf van Petrus Donders in de kathedraal van Paramaribo wordt bijzonder in ere gehouden. Altijd staat er wel een bloemetje of een plant op zijn graf en elke maand houdt men een gebedsuur bij zijn laatste rustplaats. Met name op zijn geboorte- en sterfdag is de toeloop groot. Het terrein van de vroegere melaatsenkolonie Batavia aan de Coppename-rivier wordt momenteel gerestaureerd. Er gaan geregeld bedevaarten heen.


In Nederland begon men reeds kort na zijn sterven Petrus Donders te vereren en aan te roepen. Het oorspronkelijk geboortehuisje was kort na de dood van vader Arnold Donders afgebroken, maar werd gereconstrueerd en op 14 januari 1931 onder zeer grote belangstelling opengesteld. De nog bestaande oorspronkelijke put naast het geboortehuisje werd al spoedig 'de Pater Dondersput' genoemd. Op 28 oktober 1923 werd hiernaast de houten bidkapel opgericht en ingezegend. Kort daarop ontstond ook het wekelijks smeekuur (thans iedere dinsdagmiddag om half drie).

 

Bij gelegenheid van de 200e geboortedag van Petrus Donders werd op 27 oktober 2009 in het Peerke Donderspark naast het geboortehuisje en de kapel, het Petrus Donders Paviljoen geopend, Museum van Naastenliefde. Het centrum bewaart herinneringen aan het leven en werken van Peerke, en biedt ruimte voor exposities en ontmoetingen in de geest van Petrus Donders. Het wordt beheerd door de Stichting Petrus Donders. Adres: Peerke Donderspark 3, 5011 XG Tilburg. Zie voor openingstijden, activiteiten en wijze van ondersteuning op www.peerkedonders.nl.

 

Een commissie van de Stichting Petrus Donders beijvert zich voor de heiligverklaring van Peerke Donders. Heeft u na zijn zaligverklaring (23 mei 1982) een mogelijk onverklaarbare genezing op zijn voorspraak meegemaakt of ervan gehoord, neemt u dan contact op met de vicepostulator, mevr. C.Peters, Lusthoflaan 29, 2316 HX Leiden of per email: vicepostulator@peerkedonders.nl

Giften ter ondersteuning van het werk voor de heiligverklaring van Petrus Donders kunt u overmaken op IBAN: NL92 RABO 0135 7511 60 t.n.v. Stichting Petrus Donders o.v.v. Heiligverklaring PD.

 

Regelmatig komen ook uit het hele land groepen naar het heiligdom.

Onlangs zijn er zelfs groepen pelgrims ontvangen uit Oostenrijk, Ierland en de Elzas.

Door het hele jaren komen ook pelgrims te voet, bijvoorbeeld  vanuit Wittem via het PeerkePad (zie www.peerkepad.nl|).